Жодзінскія аповеды, успаміны і вершы. – Мінск: І. П. Логвінаў, 2009. – 86 с. – (Кнігарня "Наша Ніва").

ISBN 978-985-6901-15-0

"Чамусьці гэты малюнак узьнікае абавязкова ў ранішняй смузе. Першыя сонечныя промні прабіваюцца празь вершаліны дрэў. А там далей у бок пасёлка ДРЭС над ракой густы ранішні туман. Ён цёплы, надзвычай цёплы.

Ён хавае яшчэ нешта знаёмае. Ці то тутэйшы ляндшафт? Ці то нейкі дзіцячы ўспамін?

А можа проста маленькага хлопчыка з вудай у руках, які, узіраючыся на веліканы ліпы, думае пра нешта свае?"


ЗЬМЕСТ

Алесь Аркуш. Брызгалаўка: Жодзінскія аповеды, успаміны і вершы
Сьвятло вясны
Было балота
Пад шатамі старых ліпаў
***на царковішчы
***шлях ад электрычкі
Крама на вуліцы Спартыўная
Дом культуры ДРЭС
***зь дзяцінства ня меў
***сябар-аднаклясьнік
Балотная рака
Брызгалаўка
На рыбалку на фантаны
Плаціна
***у Жодзіне на мосьце
***прызначыў табе спатканьне
***на Судабоўскім возеры
Катаньне на плыце
Санча Панса
***пачнем з пачатку
***марыць па-сапраўднаму
Дзень вызваленьня
Напярэдадні Радаўніцы

Барыс Козік. Каля чыгункі
Мае ўспаміны пра вайну ды мінуўшчыну

     *****

Успаміны дзяцінства: дзедава хата і бацькоўскія прысады... не, або так: чароўная сіметрыя двара і запаветныя аркі... Новая кніга Алеся Аркуша "Брызгалаўка" — не пра тое і не пра тое.

Прыгадваючы, Аркуш малюе трэцюю Беларусь, што прарасла бетонам проста пасярод палеткаў.

Глядзець, як азёры ўтвараюцца з торфакапальняў, вадаспады — з водаачышчальных канструкцыяў, а як краявід пачынаюць фармаваць не толькі блізкі ўзлесак, але і фабрычныя коміны. Назіраць, як на тваіх вачах, нібы ў лістоту, убіраецца ва ўласную гісторыю горад-саджанец. Як набывае свае легенды і цёмныя бакі. Жодзіна, Салігорск, Наваполацк.

Прачытаўшы жодзінскія аповеды, ловіш сябе на думцы, што суконныя скароты ДРЭС, ЦЭЦ, бы найсаладзейшыя сугуччы, пачынаюць лашчыць і тваё вуха. Выкшталцоны відавочца ўласнага дзяцінства Аркуш, без сумневу, мае адказ на пытанне, з чаго пачынаецца Жодзіна, яго Жодзіна.

Да ўласна Алесевых успамінаў далучаюцца прыгады яго бацькі, Барыса Козіка, пра вайну.

(паводле www.nn.by) [/collapse]