Скрыжаваньні лёсаў: Зборнік успамінаў. — Мінск: Медисонт, 2007. — 704 с., [28] с.: іл. — (Бібліятэка Бацькаўшчыны : кн. 11). Цьвёрдая вокладка. ISBN 978-985-6530-47-3 Кніга складаецца з 73 успамінаў прадстаўнікоў беларускай дыяспары, што пасьля 1944 г. апынуліся ў Аргентыне, Аўстраліі, Бэльгіі, Вялікабрытаніі, ЗША, Канадзе, Нямеччыне, Польшчы, Францыі, Чэхіі, Швэцыі. У бібліяграфічных аповедах знайшлі сваё адлюстраваньне падзеі Другой сусьветнай вайны, эміграцыя, а таксама асаблівасьці станаўленьня беларускага жыцьця на чужыне й яго сучасны стан.Кніга лёсаў беларускай эміграцыі , артыкул пра кнігу на сайце "Нашай Нівы" Аляксандар Адзінец нарадзіўся ў 1980 г. у Менску. Шэсьць гадоў адпрацаваў штатным супрацоўнікам спартовай газэты "Прессбол". З 2003 г. жыве ў Нямеччыне. Супрацоўнічаў і супрацоўнічае з шэрагам грамадзка-палітычных і музычных выданьняў, у прыватнасьці, з "Нашай Нівай" і "Салідарнасцю".
Паглядзець апісаньне цалкам ЗЬМЕСТ ПрадмоваАргентына Ванда Губэрт-Другавец. У Аргентыне мы значна больш пазналі гораАўстралія Мікола Антух. Я ўмею за сябе пастаяцьАляксандар Бакуновіч. Ня ўсё тут так дрэннаЯн Барысевіч. Пра беларускія арганізацыі даведаўся выпадковаАўген Груша. Аўстралія была для нас зямным раемАляксандар Грыцук. З моладзі ў Аўстраліі ніхто не вучыўсяУладзімер Калесьніковіч. Свая гаспадарка на эміграцыі — напамін пра БацькаўшчынуАляксандар Кулакоўскі. Зьменіцца ўлада — бяз роздуму палячу ў БеларусьМіхась Лужынскі. Я вельмі сумую па жонцыМарыя Мароз. Аўстралія надта ўжо сьпякотная краінаЭва Парэцкая. Такой прыроднай прыгажосьці, як тут, нідзе ня знойдзешЖэня Юрша. Што гэта за аграгарадкі, дзе беларусы найперш мусяць дбаць пра сваю жывёлуЭўлялія Яцкевіч. Беларускае жыцьцё ў Мэльбурне скончыласяБэльгія Аляксей Арэшка. Я думкамі вяртаюся ў сваю маладосьцьЯнка Жучка. Застацца ў Бэльгіі прымусіла каханьнеЗоя Смаршчок. Беларусак майго веку тут амаль нямаВялікабрытанія Міхась Баяроўскі. Апантаным антыкамуністам мяне зрабіў расейскі матСільвэстар Будкевіч. Без здаровага нацыяналізму няма нацыіЮры Весялкоўскі. Наша арганізацыя ня вытрымала разьяднаньня знутрыЛёля Міхалюк. Мы не зьбіраемся спыняць працыАлесь Ражанец. Я — адзін зь нешматлікіх жаўнераў, што дажылі да сёньняМіхаіл Швэдзюк. Беларусь не адведваў, каб не пашкодзіць сваякомЗША Франціш Бартуль. Даты, імёны, падзеі, прозьвішчыМіхась Белямук. Беласток—Осла—Брэмэн—КліўлэндЛёнгіна Брылеўская. Сьцежкі жыцьцяКастусь Вайцяхоўскі. Сакрэтны агентКастусь Верабей. Я быў сьведкам усіх спрэчак у беларускім царкоўным жыцьціРасьціслаў Гарошка. Повязі зь Беларусьсю абарвалісяБарыс Данілюк. Мая мара — Вялікае Княства Літоўскае. Слова пра бацькуСымон Жамойда. Убачанае й перажытаеАнатоль Занковіч. У Чыкага я ніколі не забываў пра беларускую справуІрэна Ільчук. Тут ветлівая, але чужая зямляМіхась Кавыль. Жывое зерне КавыляЛёля Касоўская. Сапраўднае зацікаўленьне Беларусьсю пачалося адносна нядаўнаУладзімер Кушаль. Немцам было напляваць, чым займаюцца іх будучыя рабыМікола Латушкін. Грамадзкая дзейнасьць у Амэрыцы займала ўвесь часГанна Мерляк. У Аргентыне не было падзелу на "крывічоў" і "зарубежнікаў"Уладзімер Набагез. Мне дапамагло веданьне моваўЯнка Раковіч. Беларускае жыцьцё ў нас у запусьценьніВера Рамук. Я нарадзілася пад шчасьлівай зоркайВітаўт Рамук. Екацярынаслаў—Ліда—Шонштайн—ЧыкагаЭмігідзіюш (Юры) Рыжы. Пра майго брата шмат казалі няпраўдыМітрафан Рэпкаў-Смаршчок. У Мінэсоце няма з кім пагутарыць па-беларускуЯзэп Сажыч. Справу сваю мы рабілі шчыра, самааддана, самаахвярнаМіхась Сенька. Быў і застаюся прыхільнікам БЦР. Уладзімер Сенька. Ліст Уладзімера Сенькі да Міхася МіцкевічаТамара Стагановіч. Пачаткі ў Амэрыцы былі вельмі цяжкія й балючыя. Пра маіх бацькоўЛявон Страпко й Сьцяпан Страпко. У Танзаніі й Кеніі мы палявалі на зэбраўМіхась Страпко. Тут усе перасварыліся паміж сабойВіталь Цярпіцкі. Я — АстроўшчыкСьвятаслаў Шабовіч. У Тэхасе беларусаў — адзінкі, калі наогул яны там ёсьцьАнтон Шукелойць. У мэгаполісах я пачуваюся па-сапраўднаму ўтульнаВасіль Шчэцька. Гартаючы старонкі біяграфііКанада Уладзімер Бельмач. Я так і застаўся чужынцамВіктар Бурдзь. Мне вельмі падабаецца МанітобаМікола Буцька. Кантакты з радзімай абарвалісяМарыя Ганько. Канада пахне людзкім потамБарыс Кірка. У Канадзе было вельмі цяжкаАляксандар Мяцеліца. Мы сербанулі гора і ад немцаў, і ад партызанаўМіхась Пашкевіч. Мой бацька дапамагаў Адаму СтанкевічуЭлеанора Пітушка. Мы былі фанатыкамі беларускай справыБарыс Рагуля. Народжаны ў кашуліАнатоль Хрэноўскі. Канада ў рэбры ўлезла ды з рэбраў вылезлаІван Хрэноўскі. Дзесяць гадоў абіваў парогі, каб выехаць у КанадуНямеччына Надзея Касмовіч. Мой муж быў вельмі лагодным чалавекамБарыс Кіт. Агідна было глядзець, як маральна зьнічтожвалі Радаслава АстроўскагаПетрык Смаршчок. Трэба было бачыць, колькі ў таты было кнігАнатоль Чайкоўскі. Я — паэт у мастацтвеПольшча Мацей Канапацкі. Мой татарын-бацька быў нязломным змагаром за беларускую ідэюАнатоль Маўчун. Успаміны дапамагаюць зразумець іншыхЮры Туронак. Мой экскурс у гісторыю быў вынікам асабістага выбаруФранцыя Лявон Шыманец. Да гэтай пары не магу пазбавіцца жудасных успамінаў вайныЧэхія Юрка Станкевіч. Мой бацька да апошняга дня жыў БеларусьсюШвэцыя Яніна Лукашык-Ставожыньска. Цяпер такіх людзей, як мой муж, нямаУспаміны Барыса Кіта пра вядомых людзей Аляксандар Калодка Сьвятаслаў Коўш Аўген Вярбіцкі Уладзімер Сенька Радаслаў Астроўскі Мікола Шчорс Уладзімер Тамашчык Леў Гарошка Масей Сяднёў Янка і Станіслаў Станкевічы Васіль Рагуля Хведар і Мікола Ільляшэвічы Сямейства Орсаў Філафей Біяграфічны паказьнік: кароткія зьвесткі пра розных асобаў на эміграцыі, што згадваюцца ва ўспамінах Індэкс асобаў